Global Artificial Intelligence Revolution Miraculously Manages To Make The Exact Same People Enormously WealthyWereldwijde AI revolutie slaagt er wonderbaarlijk in om precies dezelfde mensen enorm rijk te maken

The global implementation of artificial intelligence has reached a completely predictable financial conclusion. Despite breathless corporate promises that algorithmic automation would democratise human productivity, a new study by UNCTAD, the United Nations trade and development agency, followed the money inside one of the most coveted machines of the age, an Nvidia AI server.

The workers who assemble the hardware capture about 4.3 percent of the value that could be traced. Up to 68 percent of it is pure profit after costs and taxes, and most of that lands at Nvidia.

The technology itself is eagerly adopted across countless industries by middle managers who sincerely believe they are taking part in a historic transformation. In practice many of them are installing sophisticated software designed to reduce their own labour costs, while the surplus flows neatly into the portfolios of the existing technology giants.

The revolution is functioning flawlessly. Silicon Valley sells the illusion of a distributed digital utopia while quietly executing a consolidation of capital that would impress any nineteenth century railway baron.

The entire system rests on the polite fiction that giving a machine the ability to think will somehow accidentally result in a fairer distribution of wealth.

De wereldwijde invoering van kunstmatige intelligentie heeft een volkomen voorspelbare financiële uitkomst bereikt. Ondanks ademloze beloftes van bedrijven dat algoritmische automatisering de menselijke productiviteit zou democratiseren, volgde een nieuwe studie van UNCTAD, de organisatie van de Verenigde Naties voor handel en ontwikkeling, het geld in een van de meest begeerde machines van deze tijd: een AI server van Nvidia.

De arbeiders die de hardware in elkaar zetten krijgen ongeveer 4,3 procent van de waarde die te herleiden was. Tot 68 procent daarvan is pure winst na kosten en belastingen, en het grootste deel daarvan belandt bij Nvidia.

De technologie zelf wordt in talloze sectoren gretig omarmd door middenmanagers die oprecht geloven dat ze deelnemen aan een historische omwenteling. In de praktijk installeren velen van hen geavanceerde software die bedoeld is om hun eigen loonkosten te verlagen, terwijl het overschot keurig doorstroomt naar de portefeuilles van de bestaande techreuzen.

De revolutie werkt vlekkeloos. Silicon Valley verkoopt de illusie van een gespreide digitale utopie en voert ondertussen stilletjes een kapitaalconcentratie uit waar elke spoorwegbaron uit de negentiende eeuw van onder de indruk zou zijn.

Het hele systeem rust op de beleefde fictie dat een machine leren denken op de een of andere manier per ongeluk tot een eerlijkere verdeling van welvaart leidt.