NS reminds passengers that the Dutch railway network occasionally requires the trains to disappearNS herinnert reizigers eraan dat het Nederlandse spoor af en toe vereist dat de treinen verdwijnen

Passengers around Amsterdam received an unusually practical demonstration of infrastructure policy this weekend when renovation work at Amsterdam Centraal severely reduced train services. No trains ran to, from or through the station on Saturday 3 October, followed by reduced services on Sunday and Monday.

ProRail used the closure to work on platforms, stairs and track infrastructure, while passengers were redirected towards metros, buses and alternative stations and encouraged to consult the journey planner, the small glowing oracle Dutch commuters now approach before attempting anything ambitious such as travelling somewhere. And Amsterdam was hardly the end of the railway festivities.

From 5 to 11 October, no trains are running between Hoorn and Heerhugowaard because ProRail is renewing rails, ballast and sleepers, with replacement buses taking over the ancient railway function of moving people more slowly along approximately the same geographical idea. Further works are scheduled around Amersfoort, Apeldoorn and Putten from 12 to 18 October, while the replacement of the Gouwespoorbrug will remove trains between Alphen aan den Rijn and Bodegraven for nine months.

To be fair, maintaining a heavily used railway requires closing pieces of it occasionally; steel, switches and bridges have stubbornly refused to become software and cannot yet be updated overnight by accepting new terms and conditions. But for passengers, the distinction between “disruption” and “planned improvement” can feel philosophical when both conclude with standing beside a replacement bus wondering whether Utrecht genuinely needed to be this difficult to reach.

The good news is that the work is intended to make the network safer and more reliable.

The bad news is that, as usual with infrastructure, enjoying the future first requires spending a surprisingly large portion of the present trying to get around it.

Reizigers rond Amsterdam kregen dit weekend een ongewoon praktische demonstratie van infrastructuurbeleid, toen renovatiewerk op Amsterdam Centraal de treindienst flink uitdunde. Op zaterdag 3 oktober reden er geen treinen naar, van of via het station, gevolgd door een beperkte dienstregeling op zondag en maandag.

ProRail gebruikte de sluiting voor werk aan perrons, trappen en spoor, terwijl reizigers werden doorverwezen naar metro’s, bussen en andere stations en werden aangemoedigd de reisplanner te raadplegen, het kleine gloeiende orakel dat Nederlandse forenzen tegenwoordig raadplegen voordat ze iets ambitieus ondernemen, zoals ergens naartoe reizen. En Amsterdam was nog lang niet het einde van de spoorfestiviteiten.

Van 5 tot en met 11 oktober rijden er geen treinen tussen Hoorn en Heerhugowaard, omdat ProRail spoorstaven, ballast en dwarsliggers vernieuwt; vervangende bussen nemen de eeuwenoude spoorfunctie over om mensen langzamer langs ongeveer hetzelfde geografische idee te vervoeren. Van 12 tot en met 18 oktober volgen werkzaamheden rond Amersfoort, Apeldoorn en Putten, en door de vervanging van de Gouwespoorbrug rijden er negen maanden geen treinen tussen Alphen aan den Rijn en Bodegraven.

Eerlijk is eerlijk: een druk bereden spoornet onderhouden betekent dat je er af en toe stukken van moet afsluiten; staal, wissels en bruggen weigeren hardnekkig software te worden en laten zich nog niet ’s nachts updaten door nieuwe algemene voorwaarden te accepteren. Maar voor reizigers kan het onderscheid tussen ‘storing’ en ‘geplande verbetering’ nogal filosofisch aanvoelen als beide eindigen naast een vervangende bus, met de vraag of Utrecht nu echt zo moeilijk bereikbaar moest zijn.

Het goede nieuws is dat het werk het spoor veiliger en betrouwbaarder moet maken.

Het slechte nieuws is dat je, zoals altijd met infrastructuur, eerst een verrassend groot deel van het heden kwijt bent aan eromheen reizen voordat je van de toekomst mag genieten.